Planowanie obsady odpowiada na pytanie, ile osób i jakich umiejętności wymaga każde stanowisko pracy — a nie na pytanie, kto akurat jest w pracy. Stafferi łączy zapotrzebowanie, umiejętności osób i grafik, dzięki czemu luki są widoczne przed rozpoczęciem zmiany.
Planowanie obsady to ustalenie, ilu pracowników i o jakich kwalifikacjach potrzebuje produkcja na każdej linii, każdym stanowisku pracy i każdej zmianie, aby zaplanowany program dało się wykonać bezpiecznie i zgodnie z wymaganiami jakościowymi.
Punktem wyjścia jest plan produkcji, a nie kalendarz. Kiedy wiadomo, co jest do zrobienia, na których liniach i z jaką wydajnością, wiadomo też, ilu operatorów, utrzymania ruchu i mistrzów zmiany potrzeba w każdej zmianie — oraz jakich umiejętności wymagają stanowiska.
Dopiero potem następuje planowanie zmian: zapotrzebowanie wypełnia się nazwiskami. W praktyce w wielu zakładach oba kroki robi się jednocześnie w tym samym arkuszu — i właśnie stąd biorą się problemy.
Obu określeń używa się zamiennie, ale odpowiadają na inne pytanie i działają w innym horyzoncie czasowym.
| Planowanie obsady | Planowanie zmian | |
|---|---|---|
| Pytanie | Ilu ludzi i z jakimi uprawnieniami? | Kto pracuje na której zmianie? |
| Dane wejściowe | Plan produkcji i wymagania stanowisk pracy | Zapotrzebowanie, rotacje, dostępność i preferencje |
| Horyzont | Od tygodni do miesięcy | Od dni do tygodni |
| Skutek błędu | Linia stoi albo pracuje w niedoborze — cierpi jakość i bezpieczeństwo | Grafik trudno utrzymać, rosną nadgodziny i giną zmiany |
Potrzebne są oba. Różnica polega na tym, że błąd w obsadzie widać w wynikach produkcji, a błąd w grafiku dopiero na liście płac — i tylko jeden z nich rzuca się w oczy od razu.
Umiejętności są w jednym pliku, grafik pracy w drugim. Planista pamięta, kto co umie — dopóki nie pójdzie na urlop, a zastępujący go brygadzista już nie pamięta.
Arkusz nie wie, ilu ludzi powinno być, więc nie potrafi ostrzec. Luka ujawnia się o szóstej rano, gdy na hali stoją trzy osoby, a potrzebne są cztery.
Gdy zmienia się kolejność zleceń, zmienia się też zapotrzebowanie na obsadę. W Excelu trzeba o tym pamiętać i ręcznie poprawić każdą zakładkę — albo poprawka nie powstaje.
Dla każdego stanowiska definiujesz, ile osób potrzeba na zmianie i jakich umiejętności wymaga to miejsce. Zapotrzebowanie może się różnić w zależności od zmiany i dnia tygodnia.
Każda osoba może mieć konfigurowalne umiejętności i poziomy. Stafferi ostrzega o braku wymaganej umiejętności i może zablokować przeniesienie, jeśli tak ustawiono stanowisko. Rejestry szkoleń zawierają datę ukończenia i ważności oraz przypomnienie 30 dni wcześniej.
Zaplanowana obsada jest stale porównywana z zapotrzebowaniem. Otwarte zmiany i niedoobsadzone stanowiska widać już podczas układania grafiku.
Przy nieobecności Stafferi pokazuje dostępne osoby, ich umiejętności, uprawnienia i już przypisaną zmianę. Kierownik może wybrać zastępcę albo otworzyć zmianę do zgłoszeń pracowników.
Plan i rejestr przeniesień zachowują zmiany obsady, dzięki czemu kolejny okres może zaczynać się od historii dostępnej do przeglądu przez planistę.
Brygadziści i kierownicy produkcji pracują na tych samych danych o obsadzie. HR, MES i HSE to osobne opcjonalne moduły pilotażowe, dostępne po uzgodnieniu i poza podstawowym okresem próbnym.
Najtrudniejsze warunki dla planowania obsady daje produkcja ciągła. Przeczytaj, jak wygląda ono w ruchu ciągłym w przemyśle procesowym, albo użyj kalkulatora do orientacyjnej estymacji ROI.
Poproś o 14-dniowy okres próbny z konfiguracją krok po kroku i zaplanuj tydzień na własnych danych.